AKASZA – eter pierwotny

Akasza w hinduizmie to bezkresna pustka kosmosu. Pustka, w której tworzy się
wszelkie życie.

W greckiej kosmogonii mitologicznej na początku świata istniał Chaos, bezforemny wszechświat, z którego powstało wszelkie życie i stworzenie.
Trudno nam sobie wyobrazić coś, co istnieje i nie istnieje zarazem, podobnie jak alej – pierwsza litera-liczba kodu kabalistycznego, która jest zasadą życia-śmierci, splecionych w nierozdzielną całość. Jest ona wiecznie zmienna, wiecznie żywa, a przy tym martwa. Gdy przyglądamy się równie wysublimowanym, abstrakcyjnym koncepcjom starożytnych, odnosimy wrażenie, że wskazują wyraźnie granice ludzkiego ducha, rozumu i pojmowania.

TRZECIE OKO

Na przekór temu. co głosi wielu współczesnych uczonych opętanych manią wielkości, istota ludzka myśli i działa w ściśle wytyczonych granicach universum, które zawężają się, ponieważ usiłujemy podbić owo terytorium, u strukturyzować, utrwalić i skondensować, oprzeć na niewzruszonych, powtarzalnych zasadach.Prawda pierwotna i ponadczasowa, głoszona przez najmędrszych z naszych przodków pod każdą szerokością geograficzną, to ta, że świat, w którym żyjemy i który uważamy za realny, istnieje tylko dzięki naszej wierze. Inaczej mówiąc, co zresztą pokrywa się z odkryciami fizyki kwantowej, to nie my zawdzięczamy nasze istnienie światu, lecz świat zawdzięcza je nam.
Brzmi to jak opowieść science-fietion. Jednak wielu ze współczesnych fizyków i astrofizyków sądzi, że niektóre fragmenty tekstów kosmogonicznych. będących wytworem starożytnych i dalekich kultur i cywilizacji, których treść przez cale wieki wydawała się mglista czy po prostu poetycka, nabierają sensu w świetle najnowszych odkryć i hipotez naukowych. Dzięki jakim umiejętnościom i instrumentom pomiarowym nasi praprzodkowie wiedzieli już to. co my teraz dopiero odkrywamy? Być może poprzez wrodzoną zdolność wszelkich istot ludzkich: zdolność widzenia, która nie ogranicza się wyłącznie do oczu i obrazów świata zewnętrznego, lecz rozciąga na oko kosmiczne, potrafiące jednym spojrzeniem ogarnąć całą rzeczywistość, cały bezmiar świata i życia, słynne „trzecie oko” – związane z Adźna Czakrą, której symbolem jest lotos o podwójnych płatkach – uchodzące w hinduizmie za siedzibę duszy.
Być może jesteśmy zdolni do posiadania innej świadomości niż ta, którą posługujemy się obecnie i jest to prawdopodobnie świadomość utracona, symbolizowana przez mit raju utraconego, odczytany w świetle kodu kabalistycznego.

OD ETERU DO AKASZY

Według kosmogonii mitycznej starożytnych Greków, z Chaosu prapoczątków wyłoniły się dwie odrębne istoty: Ereb. czyli „zakryta otchłań”, i Kuks. czyli ..czarna noc”. Ze związku Ereba z Nuks powstały Ajter – „eter” i Hemere – ..światło dnia”. Upraszczając – Ereb jest kulminacją nocy, bezkresnym mrokiem, gęstym i skondensowanym, natomiast Ajter – szczytowym punktem dnia, świetlistym niebem, niegasnącą jasnością, dobroczynnym światłem, szczęśliwą chwilą, do której ciemność nie ma dostępu.
Ereb i Nuks oraz Hemere i Ajter stanowili dwie nierozłączne pary – mroczną i świetlistą. W hinduizmie odnajdujemy byt zbliżony do eteru, czy Ajteru, jednak o wiele bogatszy znaczeniowo. Jest nim akasza, eter pierwotny, jeden z pięciu żywiołów, czyli Mahabhuta „wielkich składników” świata, są to: 1. Akasza – eter, 2. Vaju – powietrze, 3. Tedżas – ogień, 4. Apas- woda i 5. Prithivi – ziemia. W ludzkim ciele odpowiada im pięć Tanmatra – „pierwotnych substancji”
– są nimi 1. Szabda – słuch, 2. Sparśa
– dotyk. 3- Rupa – wzrok, 4. Rasa
– smak. 5. Ganda – zapach.

CZYM JEST AKASZA?

W hinduizmie akasza jest pierwszym ze składników wszechświata, najbardziej subtelnym, uniwersalnym, wszech przenikającym, obecnym zarówno w świecie widzialnym, jak i niewidzialnym, składnikiem życiodajnym, związanym, jak już wspominaliśmy, z dźwiękiem i słuchem. W pismach hinduistycznych akasza, czyli eter pierwotny, występu-je jako przestrzeń bezkresna, nieskończona, pojęcie, które, naturalnie, wykracza poza rozum. W hinduizmie zresztą akasza uchodzi za niewyobrażalną i nie-definiowalną. O ile cztery pozostałe żywioły: powietrze, ogień, woda i ziemia są łatwo obserwowalne w przyrodzie i przyświecają wszelkim przejawom życia na Ziemi, o tyle akasza, czyli eter pierwotny, który mieści w sobie owe żywioły, fizycznie nie jest obserwowalny, gdyż ze swej natury jest pustką, która przenika wszystko, dzięki której jednak mogą istnieć wszelkie formy życia. Jak widać, mamy do czynienia z koncepcją bardzo trudną do opisania w kategoriach racjonalnych. Nie lada akrobacji mentalnej wymaga wyobrażenie sobie rzeczywistości bardziej pojemnej, niż ta bezpieczna, jaką znamy, w której wszystko ma swoje miejsce i ustalony porządek, która jednak, jeżeli nie będziemy mieć się na baczności – obezwładni nas swoją rutyną.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: